www.aryan-translators.ir
قسمت 46
!صبر کن...! یه لحظه صبر کن
ـ بیا ... بیا یه کم استراحت کنیم.‏ ـ حالتون خوبه؟
چطور یه مرد بالغ میتونه اینقدر تنبل باشه آخه؟
بخاطر اینه که یه اشرافی هستی؟ ولی ما که خیلی ندویدیم.‏
شمام همین رو گفتید، والاحضرت.‏
من افسر دادگستری از ژاندارمری به شما عرض ادب میکنم، والاحضرت!‏
بانوی من!‏
اوه، اون ناظمه! بریم! باید مخفی شیم!‏
ـ باید یه چیزی بهت بگم.‏ ـ بیا تو.‏
پس تو افسر ادگستری از ژاندارمری هستی؟
بله، والاحضرت!‏
من رو ببخشید که همون اول شما رو نشناختم.‏
اومدم تا ازتون عذر خواهی کنم.‏
اشکالی نداره.‏ هر کسی ممکنه اشتباه کنه.‏
وانگهی،‏ من اینجور لباس پوشیدم.‏
چطور فهمیدی که من مافوق تو هستم؟
ا... ؟ بله، بله والاحضرت!‏
هیچوقت فکر نمیکردم کسی از من بالاتر هم وجود داشته باشه!‏
درسته، دیگه نگران چیزی نباش.
من هم مثل تو یه مردم،‏ پس میبخشمت.‏
والاحضرت منو میبخشن؟ من خیلی سپاسگذارم!‏
حالا چه کار کنم؟
حتما کلاس تا حالا شروع شده.
ـ درها بسته شدن، والاحضرت.‏ ـ بسته ان؟
چیکار کنم؟ اگه در بزنم بخاطر اینکه دیر کردم تنبیه میشم.‏
حالا که دیرت شده،‏ چرا کلاس امروزو بیخیال نمیشی؟
ـ چی؟ ـ چرا که نه...‏
حتی دانشجوها هم وقتی حوصله درس خوندن ندارن از دیوار میپرن.‏
ـ چی کار میکنن؟ ـ البته!‏
تو هم قبلا از روی دیوار پریدی؟
من؟ من از روشون پرواز میکردم!‏
واقعا؟ پس از چیزی که به نظر میرسی ماهرتری!‏
چیکار باید بکنم اگه نرم مدرسه؟
اگر برم خونه، سرزنش میشم!‏
نگران چی هستین؟
میتونید با من باشید!
ـ با تو؟ ـ بله!‏
یعنی میخواید این راز رو از شاهزاده مخفی نگه دارم؟
بله، درسته!‏
شما با سیاست و دولت آشنا هستید،‏
پس باید بدونید چرا این درخواستو میکنم.‏
بله، میفهمم.‏
با استعدادی که ایشون دارن،‏ شاهزاده میتونن برای زنده موندن بجنگند.‏
میفهمم.‏ لطفا در این مورد نگران نباشید.‏
ازتون متشکرم.‏
ولی برای تحصیلشون چه کار خواهید کرد، بانوی من؟
شاید بتونید به طور خصوصی به اون درس بدید...‏
نه... با این معلومات محدودی که من دارم این غیر ممکنه.‏
بانوی من، فقط یک نفر در این سرزمین وجود داره...‏
‏...که توانایی تدریس شاهزاده رو داره.‏
اون کیه؟
ـ اون کیه، آقا؟ ـ وون هاک!‏
با وون تاک، منظورت...‏
بله. منظورم همون کیم گوسان بزرگه، بانوی من.‏
برای فرمانده سئو و بازرس شیم پیغام فرستادم، بانوی من.‏
واقعا؟
ما شاهزاده رو میبریم،‏ شما برین، بانوی من.‏
ـ خوبه. پس میسپارمش به شما.‏ ـ بله، بانوی من.‏
ـ اینو بگیرین.‏ ـ این چیه؟
این "آموزش ابتداییه".‏
دیدم که نسخه شما پاره شده.‏
و اینم یه جلد تازه برای کتابتون.‏
من بهترینشون رو براتون انتخاب کردم.‏
‏"آموزش ابتدایی"‏...‏
چه اشتباهی شده؟ شما اینو دوست ندارین؟
نه، این نیست.‏
ولی من "اصول فلسفه" یا "آموزش عالی" رو ترجیح میدم.‏
بله؟!‏
از این که همیشه نسخه های مادرمو قرض میگرفتم، ناراحت بودم.‏
اما اینو به حساب سخاوتتون میزارم.‏
به هر حال اینو قبول میکنم.‏
آه... بله...‏
آموزش عالی و اصول فلسفه؟
این بچه مطمئنا میدونه که چطور شوخی کنه.‏
منو عفو کنید از این که اینو میگم.‏
ـ ولی ایشون دقیقا مثل عالیجنابند!‏ ـ چی؟!‏
بریم آکروبات باز هارو نگاه کنیم.‏
میخوای آکروبات باز هارو تماشا کنی؟
ـ درسته!‏ ـ بریم!‏
آخه ...‏ چطور مرد به این قوی هیکلی با این مرد لاغر کشتی میگیره؟
کشتی ربطی به قدرت بدنی نداره،‏ میدونی؟
آره، درسته.‏ به استراتژی بستگی داره.‏
ـ تو کشتی بلدی؟ ـ چطور ممکنه یه مرد کشتی بلد نباشه؟
تو منو نمیشناسی!‏ من تو این کار خبرم!‏
جدا؟ تو میتونی به خوبی پرواز از روی دیوار کشتی هم بگیری؟
تو یک قهرمانی!‏
کس دیگه ای نیست؟ کسی نمیخواد مبارزه کنه؟
ـ کس دیگه ای نیست؟ ـ چرا تو جلو نمیری؟
م...من...؟ منظورت چیه؟
درسته، تو یه افسر دادگستری هستی،‏ حتما توی هنر های رزمی هم ماهری!‏
کس دیگه ای نیست؟ هیچ کس نیست؟
ولی والاحضرت، من باید شان اشرافی ها رو نگه دارم...‏
همون مردی که الان کشتی گرفت یه اشراف زاده بود.‏
ولی آخه مقام من خیلی از اون بالاتره...‏
میدونستم نباید به مهارتات مطمئن باشم.‏
نه...نه...!‏
میتونم اونو مثل یه پر بلند کنم.‏
واقعا؟ درست همینه! اینجا... اینجا. افسر دادگستری میخواد یه امتحانی کنه.
عالیجناب شما نباید این کارو بکنی!‏ شما نمیتونید!‏
ولم کن. به اون سختی ها هم نیست.‏
عالیجناب!‏ عالیجناب!‏
بیا جلو ببینم!‏
تو میتونی!‏ برو جلو!‏
ـ برو جلو!‏ ـ شروع.‏
بیشتر...! بیشتر...! بلندش کن...!‏
اونجا!‏ تو حالت خوبه؟
من خوبم! چیزی نیست!‏
برو!‏
لطفا بس کنین!‏ ممکنه آسیب ببینید!‏
ولم کن!‏ حق اون پست فطرتو میزارم کف دستش!‏
شروع!‏
بیشتر...! بیشتر...! از همه زورت استفاده کن!‏
بیشتر زور بزن!‏
یکم بیشتر!‏
بیشتر...! بیشتر...! بیشتر...‏
عرق کردی،‏ اینجا خودت رو بشور.‏
بله...‏ فکر خیلی خوبیه.‏
عالیجناب واقعا میخواین برین تو آب؟
تابستونه، ولی آب نهر مثل یخ میمونه!‏
ـ زود باش!‏ ـ بله...!
اینو بگیر!‏
میخواین جنگ کنین؟
قربان، حالا که واقعا اینطوریه پس...‏
اگر واقعا شاهزاده نابغه است که خیلی عالیه.‏
ولی وحشتناک هم هست.‏
واسه همینه خواستم شما دو تا رو فورا ببینم.‏
اگه اونا در مورد استعداد شاهزاده بفهمن،‏
‏... زندگیش در خطر میفته.‏
و هردوی شما هم خارج از قصرید...‏
بانوی من، ما باید این موضوع رو مخفی نگه داریم.‏
بله. به علاوه باید برای اون یک معلم هم پیدا کنیم.‏
یه معلم؟
شما کسی به اسم کیم گوسان رو میشناسید؟
ـ کیم گوسان؟ منظورتون وون هاکه؟ ـ بله، همین طوره.‏
وون هاک کیم گوسان صلاحیتشو داره.‏
اون هم از بچگی مثل والاحضرت یک نابغه بوده.‏
ولی کیم گوسان همیشه از سیاست دوری کرده.‏
عالیجناب چندبار اونو احضار کرده،‏
ولی اون نپذیرفته...‏
‏... و تنها دانشجویانی که به سیاست علاقه ندارن رو به شاگردی قبول میکنه.‏
یه همچین آدمی ممکنه شاهزاده رو به شاگردی قبول کنه؟
بانوی من،همکلاسی من...‏
‏...شاگرد آقای کیم گو سان از دانشگاه کنفوسیوسه.‏
ـ از اون درخواست میکنم، بانوی من.‏ ـ ممنون.‏
ولی بانوی من...‏ عالیجناب...‏
فکر نمیکنید عالیجناب امپراتور هم باید از این قضیه مطلع باشند؟
نه، فکر کنم بهتره خبر نداشته باشن.‏
بانوی من...!‏
عالیجناب، گذشته سختی رو پشت سر گذاشتن.‏
نمیخوام دوباره یاد من بیفتن.‏
نمیخوام دوباره زجر بکشن.‏
از کجا شنا رو به این خوبی یاد گرفتی؟
خوش گذشت؟
درسته.‏
اینطوری سرما میخورین.‏
ناراحت که نیستین؟
نه، اینطور نیست.‏ ولی تو من رو یاد پدرم انداختی.‏
مطمئنم که اینو میدونی،‏
من خارج از قصر به دنیا اومدم و هیچوقت پدرم رو ندیدم.‏
تو تا به حال پدرم رو دیدی؟ به هر حال تو یه افسری.‏
ـ بله، دیدمشون.‏ ـ واقعا؟ پدرم رو از نزدیک دیدیش؟
پدرم چه جور آدمیه؟
من بهت حسودیم میشه که میتونی پدرم رو ببینیش.‏
والاحضرت، شما هیچوقت از امپراتور ناراحت نشدید؟
چون ایشون شما رو رها کردن؟
من رو رها کرده؟ این رو نگید!‏
مادرم گفته که همه چیز تقصیر ما بوده.‏
اون به من گفت که من باید بدونم،‏ هیچ کسی نمیدونه.‏
به خاطر همین هم از دستش ناراحت نیستم.‏
ولی وقتی که میبینم مادرم به ایشون فکر میکنه و غمگین میشه،‏
یکم ناراحت میشم.‏
مادرم بازم مخفیانه دلتنگ پدرم میشه.‏
ولی پدرم، احتمالا هر دوی ما رو فراموش کرده.‏
نه، اینطور نیست!‏
من مطمئنم که امپراتورحتی برای یک لحظه هم...‏
‏... والاحضرت و مادرشون رو فراموش نکردن.‏
خوب دیگه، من میرم.‏
بله والاحضرت.‏ مراقب خودتون باشید.‏
آه... این برای توئه.‏
ـ این دیگه چیه؟ ـ لیمو برای سرفت.‏
وقتی داشتی لباست رو عوض میکردی این رو از پای کوه چیدم.‏
وقتی که سرما میخورم مادرم با لیمو برام جوشونده درست میکنه.‏
خوب، من دیگه میرم.‏
چی؟ گیوم نرفته مدرسه؟
بله. ما بعد ازاینکه شما رفتید، رفتیم دنبالشون.‏ ولی اونجا نبودن!‏
ـ پس کجا رفته؟ ـ نمیدونم...‏
ـ گیوم!‏ ـ والاحضرت! ـ مادر!‏
کجا بودی؟ چرامدرسه نرفته بودی؟
من... میخواستم... ولی یه اتفاقی افتاد...‏
آهان...‏ با یه افسر دادگستری آشنا شدم.‏
افسر دادگستری؟
بله. و من بقیه روز رو با اون بودم.‏
ـ برو داخل.‏ ـ بله، مادر.‏
روز 11 ام ماه ششم سال 1693 بود...‏
‏... وقتی که دونگ یی رو از قصر اخراج کردم.‏
و اون بچه هم سال 1694 به دنیا اومده.‏
ـ عایجناب...‏ ـ میدونی...‏
میدونی که هیچوقت اون روز رو فراموش نکردم.‏
الان دیگه وقتشه.‏
لحظه ای که این همه مدت منتظرش بودم.‏
بالاخره وقتش رسید.‏
نگاه کن، مادر.‏
پس اون افسر دادگستری این جلد و کتاب رو برات خرید؟
بله ما نمایش آکروبات رو با هم نگاه کردیم.‏
اون حتی کشتی گرفت!‏ ما اوقات خوشی رو گذروندیم!‏
اون چی بود من دیدم؟ قطعا ایشون عالیجناب بودن!‏
اما من یه افسر دادگستری از اداره دادگستری رو دیدم.‏
یه افسر دادگستری از اداره دادگستری؟
شما کی هستید آقا؟ یه افسر نظامی هستین؟
بله، درسته!‏
من یه افسر دادگستری هستم.‏
ممنوعیت ازدواج؟
این میگه که ولیعهد قصد ازدواج دارن!
اونا میخوان یه عروس برای ولیعهد انتخاب کنن؟
اون ملکه لعنتی...!‏
ملکه به ازدواج ولیعهد اصرار داره.‏
بانوی من، وضعیت ولیعهد بهتر نشده.‏
اگر ناتوانیش در بچه دار شدن اشکار بشه چی...‏؟
نه!‏
این نباید اتفاق بیوفته.‏
بانو چو!‏
بله، بانوی من.‏
من میخوام برم ملکه رو ببینم.‏ مقدمات آماده کنید!‏
بله، بانوی من.‏
ـ واقعاً ؟ همسر هویی؟ ـ بله، بانوی من.‏
ـ بذار بیاد تو.‏ ـ بله.‏
ولیعهد!‏
خوش اومدی، همسر هویی.‏
ما داشتیم درمورد انتخاب همسر ولیعهد بحث میکردیم.‏
وزیر سوم جنگ، تو باید برای ما حامی جمع کنی!‏
برای اینکه ولیعهد ازدواج کنه خیلی زوده!‏
من همون کاری رو که بانو میخوان انجام میدم،‏
اما چرا ایشون میخوان عروسی ولیعهد رو به تاخیر بندازن؟
بهتر نیست که بزاریم ولیعهد ازدواج کنند...‏
‏... و سریع دنبال فرزند سلطنتی باشیم؟
آخه فقط...!‏
فقط همونکاری رو که گفتی بکن،‏ وزیر سوم جنگ!‏
دیگه سوال نکن!‏ فهمیدی؟
حرفام یادت بمونه.‏
اون هیچ وقت نمیتونه احساسات واقعیشو مخفی کنه.‏
الان بیشتر معلومه.‏
داره یه چیزیو پنهان میکنه.‏ ببینید اون چیز چیه.‏
بله ، قربان!
میخواین عروسی رو عقب بندازین؟
بهتون که گفتم که این غیر ممکنه.‏
خودم میدونم، ولی...‏
پس چرا کاری میکنید حرفمو تکرار کنم؟
چه چیزی مهم تر از عروسی ولیعهده؟
شما چطور به عنوان مادرش میخواید اونو به تاخیر بندازید؟
ولیعهد هنوز جوونه، بانوی من!‏
عروسیش میتونه فعلا به عقب بیوفته...‏
ولیعهد سن بلوغ رو رد کردن.‏
یادتون رفته که چند ماه پیش،‏
درخواستتون مبنی بر انتخاب همسر برای ولیعهد رو قبول کردم؟
متوجه نمیشم شما چرا اینقدر رو این مساله اسرار دارید.‏
بهم بگین، دلیلی وجود داره که باید ازدواجش عقب بیوفته؟
ـ نه، دلیل خاصی ندارم، بانوی من.‏ ـ واقعا؟
پس ما کارمونو برای انتخاب همسر ولیعهد ادامه میدیم.‏
حالا میتونی بری و به کارات برسی.‏
بهم بگین، دلیلی وجود داره که باید ازدواجش عقب بیوفته؟
یعنی، ملکه به چیزی مشکوکه؟
حتماً باید یه مشکلی در مورد ولیعهد وجود داشته باشه.‏
من با پزشک نام صحبت میکنم.‏
جونگ گیوم، وقتی هیچ کس حواسش نیست بیارش اینجا.‏
بله، بانوی من.‏
باید یه جایی همین جاها باشه.‏
هی تو! یه سوال دارم!‏
خونه آقای وون هاک کجاست؟
اون مرد مدتیه که مرده.‏
ـ چی؟ ـ اون مرده! هی غارغار نکن!‏
ـ این غیرممکنه!‍‏ ـ اهه...‏
اون مرد باید اشتباه کرده باشه.‏
لطفا یه لحظه اینجا بمونین.‏ من میرم از دوروبر بپرسم.‏
باشه.‏
گیوم، بیا اینجا بایستیم تا بازرس برگرده.‏
بله مادر.‏
ـ اوه... حالت خوبه؟ ـ گیوم!‏
من خوبم.‏
این بیل شماست.‏
اوه... این شعر از ‏"اصول فلسفه" ست!‏
تو اینو میدونی؟
درحال شعر خواندن
صداقت اول و آخر هرچیزه.‏
بدون صداقت هیچ چیزی سالم نخواهد موند.‏
پس این به این معنی نیست که ارزش یه مرد واقعی صداقته؟
استاد!‏ شما باید استاد وون هاک باشید.‏
آموزش عالی و فلسفه تو این سن؟
در این صورت من با اون قابل قیاس نیستم.‏
من در اون سن به سختی میتونستم اشعار کنفکسیون رو بخونم.‏
چی فکر میکنید،‏ استاد؟
والاحضرت رو به شاگردی میپذیرید؟
وون هاک مرده.‏ قبلا هم بهتون گفته بودم.‏
ولی استاد...!‏
این همه راه رو به خاطر هیچی اومدید، بانوی من.‏
اون فقط میخواد شاگرد باشه،‏
ولی من هرگز شاگردانی که به سیاست مربوط باشند رو قبول نمیکنم.‏
اون نمیتونه از محضر استادان دیگه بهره ای ببره.‏
تجدید نظر نمیکنید؟
نه مشکلات والاحضرت به من مربوط نیستند.‏
متوجه ام.‏ مزاحمت ما رو ببخشید.‏
بریم بازرس.‏
بانوی من،‏ چطور میتونید به این سادگی تسلیم بشید؟
تسلیم بشم؟ هنوز من رو نمیشناسی؟
ـ من هنوز هم یه سگ پونگسان هستم! ـ بله؟
حتی لیوبی سه بار ژانگ لیانگ رو قبل از ملحق شدن بهش، ملاقات کرد.‏
منظورتون اینه که میخواید سه بار به اینجا بیاید؟
من به خوبی لیوبی نیستم، بازرس.‏
سه بار کافی نخواهد بود.‏
اون مرد قراره حسابی از دست من عاصی بشه!‏
راستی، میخواستم یه چیزی ازت بپرسم.‏
میدونی افسر اداره دادگستری الان کیه؟
ـ خانم!‏ ـ خانم اینجاست؟ مگه نه؟
بله، اما چرا...؟
چی؟ مادرت رفت به خونه مادر همسر هویی؟
من بهش گفتم که عالیجناب امپراتور رو نزدیک خونه بانو چان دیدم...‏
‏... و اون با عجله رفت!‏
ـ چی؟ چرا؟ ـ دیگه چی؟ تا حلاشو بگیره!‏
اون زن!‏
من میخواستم از اون اطلاعات برای مذاکره با جانگ هی جائه استفاده کنم!
اون دهن لق!‏ با اون دهنش!‏
لعنت!‏
تو گفتی که امپراتور کجا بودن؟
مگه گوش نمیکردی؟
تو خونه همسر چان بیرون از قصر!‏
ایشون یه لباس مبدل پوشیده بودن و البته شاهزاده رو هم ملاقات کردن.‏
من میدونستم که بالاخره این اتفاق میوفته.‏
خوب دیگه، عالیجناب بچه هاشونو دوست دارن و...‏
پیشکار هوانگ، تو اونجایی؟ پیشکار هوانگ!‏
ـ منو ترسوندی!‏ ـ میتونی بری. برو!‏
بـ...بله... بله!‏
عالیجناب رفتن تا همسر چان رو ببینن؟
و همچنین شاهزاده رو؟
دفتر فرمانداری
ـ تو شاهزاده رو ندیدی؟ ـ نه، بانوی من.‏
اون یکی افسر چی؟
همیشه اینجا دوتا افسره، مگه نه؟‏
این جایگاه فعلا پرنشده،‏ بانوی من.‏
عالیجناب، این...!‏
ـ این نیت پنهان عالیجناب تو همه این مدت بود؟ ـ درسته.‏
چون که من به وقت زیادی نیاز داشتم.‏
این 100 یانگه.‏
همونطوری که یادگرفتی،‏ بی سروصدا انجامش بده.‏
بله خانم.‏
خانم، چرا اینو به علیاحضرت نمیگین؟
بانو به خاطر ولیعهد نگرانه.‏
خوب میشه اگه الان اینو بهش بگیم؟
به همین دلیله که خودم میخوام انجامش بدم.‏
کی میتونسته باشه؟
کی وانمود کرده که افسر دادگستریه و...؟
ممکنه همسر هویی باشه...؟
بانو بونگ؟
کسی بیرونه؟
بانو بونگ؟
کسی بیرونه؟
بانو بونگ!‏ آئه جونگ!‏
گیوم!‏ گیوم، بیدار شو... گیوم!‏
ـ گیوم، بلند شو... گیوم!‏ ـ مادر!‏
چشاتو باز کن!‏ باید از اینجا بریم! گیوم!‏
گیوم!‏
ـ من نمیتونم نفس بکشم مادر!‏ ـ یه کم دیگه تحمل کن!‏
این چیه؟
آئه جونگ... آئه جونگ... آئه جونگ بیدار شو!‏ آتیش!‏
بیدار شو!‏
باز نمیشه!‏
کسی بیرون نیست؟ بانو بونگ! آئه جونگ!‏
بانو بونگ!‏
گیوم!‏
گیوم... گیوم، بلند شو!‏ تو نباید بخوابی، گیوم!‏
گیوم... گیوم... چشماتو باز کن گیوم!‏
ـ گیوم... گیوم...!‏ ـ بانوی من!‏
والاحضرت!‏
والاحضرت و شاهزاده رو ببر بیرون!‏
گیوم... عزیزم... عزیزم... گیوم!‏
گیوم!
حالت خوبه گیوم؟
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من، شما خوبین؟
بانوی من...‏
گیوم غش کرده، اون غش کرده!‏
ـ گیوم!‏ ـ شاهزاده!‏ ـ شاهزاده!‏
ـ بانوی من! ـ بانوی من!‏
چی شده؟ آتیش سوزی تو خونه همسر چان؟
بله، عالیجناب!‏
چطور ممکنه!‏
شاهزاده کجاست؟ باید ببینمش!‏
بانوی من،‏ دستاتون سوخته.‏
شما باید اول درمان بشید.‏
بروکنار!‏ باید شاهزاده رو ببینم!‏
بانوی من!‏
مادر!‏
شاهزاده!‏
تو خوبی، گیوم؟ خوبی؟
مادر...!‏
لطفا نگران نباشید، بانوی من.‏
ایشون شوکه شده بودن،‏ ولی الان حالشون خوبه.‏
همسر چان کجاست؟ شاهزاده کجاست؟
عالیجناب...‏
امپراتور...‏
چرا شما عالیجناب...؟
چرا...؟
این واقعاً تویی...‏ دونگ یی؟
واقعاً تویی ...‏
که جلوی من ایستاده؟
عالیجناب...‏
بانوی من،‏ لطفا به استراحتگاهتون برگردید.‏
چند روزیه که نخوابیدید.‏
خواب؟ درسته!‏ چطوری بخوابم؟
ـ بانوی من!‏ ـ بانوی من یونگسان هستم!‏
تو این ساعت چه اتفاقی افتاده؟
میتونی بیای تو.‏
ـ بانوی من، خبرای بدی دارم!‏ ـ چی شده؟
عالیجناب رفتن والاحضرت چان رو ببینن!‏
چی؟ تو چی گفتی؟
عالیجناب کجا رفتن؟
خونه همسر چان آتیش گرفته بود،‏ بنابراین ایشون... ایشون رفتن اونجا...‏
‏... و عالیجناب، والاحضرت رو دیدند و...‏
چی داری میگی؟ دقیق بگو ببینم...!‏
عالیجناب کجا رفتن؟ عالیجناب رفتن همسر چان رو ببینن؟
این مزخرفات چیه؟
واقعا عالیجناب...‏ ایشون عالیجناب بودن؟
ـ عالیجناب از شما خواستن تا مراقب خونه من باشید؟ ـ بله، درسته، بانوی من.‏
عالیجناب از ما خواستن مراقب خونه باشیم...‏
‏... تا مطمئن بشن که والاحضرت و شاهزاده سالمین.‏
ما، مراقب والاحضرتیم، از...‏
‏... شش سال پیش، هرجایی که والاحضرت و شاهزاده رفتین.‏
آتیش سوزی تقصیر ما بود.‏
یه فاجعه پیش میومد اگه دیرتر میرسیدیم.‏
ما در مورد شما کوتاهی کردیم.‏
لطفاً مارو ببخشید!‏
من باعث شدم شما صدمه ببینین.‏
من... به شما آسیب زدم.‏
من میخواستم از شما محافظت کنم،‏ مهم نیست چی به نظر بیاد.‏
شما و شاهزاده، هردو.‏
من هیچوقت نمیخواستم،‏ نه شما و نه شاهزاده آسیب ببینید.‏
چی شده... چی شده عالیجناب؟
چرا شما از گارد و سربازها خواستید که...‏
واقعا فکر کردی میتونم بذارم بری؟
تو میتونستی بذاری من برم؟
من حتی یه لحظه بدون تو رو سپری نکردم!‏
من با تو حرف زدم...‏ با تو خندیدم...‏
‏... و با هم بزرگ شدن شاهزاده رو دیدیم.‏
ما هرروز، در قلب من با هم بودیم.‏
دیگه نمیخوام اینطوری باشه.‏
من تورو با چشمای خودم میبینم و شاهزاده رو تو دستام میگیرم.‏
عالیجناب...‏
برگرد به قصر، دونگ یی.‏
برگرد به قصر،‏ جایی که متعلق بهشی.‏
جایی که شاهزاده متعلق به اونه.‏
عالیجناب، چی دارین میگین؟
برگردم به قصر؟
ما نمیتونیم برگردیم!‏
چطور میتونین حکمتون رو پس بگیرین؟
ـ نمیدونید ممکنه چی بشه؟ ـ تو میدونی...؟
میدونی من چطوری اون روزای بلند رو تنهایی تحمل کردم؟
چون میدونستم میتونم برش گردونم.‏
چون میدونستم طی شش سال،‏
من میتونم تو و بچمو نجات بدم.‏
عالیجناب...‏
همین الان منشی سلطنتی رو احظار کن!‏
بله، عالیجناب!‏
ـ قربان!‏ ـ شما هم شنیدین؟
این درسته که امپراتور دیشب به دیدن بانو چان دونگ یی رفتن؟
ـ بله...‏ ـ چطور ممکنه؟
چطور ممکنه امپراتور حکمشونو نادیده بگیرن...؟
‏... و دنبال همسر چان برن؟
چطور همچین چیزی میتونه اتفاق بیوفته؟
ـ بانوی من!‏ ـ برادر!‏
زیاد نگران نباشین، بانوی من!‏
عالیجناب یه بهونه به ما دادن تا همسر چان رو اعدام کنیم!‏
چیزی نیست که شما رو نگران کنه!‏
برید ببینید چه خبره!‏ برید...‏
بله، بانوی من!‏
اگه برای همسر چان مشکلی پیش بیاد چی؟
نه، عالیجناب کاری رو همین طوری انجام نمیدن.‏
باید دلیلی باشه که ایشون این کارو کردن.‏
امپراتور، شنیدیم که دیشب یه اتفاق تاسف آمیز رخ داده.‏
ـ امپراتور چطور...‏ ـ صبر کن.‏
قبل از اینکه شروع کنید،‏ میخوام به همتون یه چیزی بگم.‏
چیز مهمی نیست.‏ تمام کاری که من کردم صدور یه حکم بود.‏
اما چون اینجایید،‏ من میخوام اعلامش کنم.‏
اما احتمالا همتون از این حکم مطلعید،‏
اما شاهزاده الان دیگه هفت سالشه.‏
و شما همتون مطلعید که سن اون ایجاب میکنه...‏
تا وارده مدرسه سلطنتی بشه،‏ و تحصیلاتشو شروع کنه.‏
بنابراین،‏ با توجه به قوانین قصر.‏
من شاهزاده و مادرشو به قصر باز میگردونم...‏
‏... بنابراین میتونه باتوجه و متناسب با وضعیتش درس بخونه.‏
امپراتور، شما چطور میتونین درنظر بگیرین...‏
هنوز صحبتم تموم نشده، وزیر!‏
میدونید این چیه؟
دیشب یکی سعی کرده بود که همسر چان و شاهزاده رو بکشه...‏
‏... با آتیش زدن خونشون!‏
دراشونو اینطوری قفل کرده بودن!‏
حالا ازتون میپرسم.‏
من هیچ وقت نگفتم که میتونم همسر چان رو اعدام کنم.‏
من هیچوقت نگفتم که تحصیلات شاهزاده رو لغو میکنم.‏
اما زندگی پسرم، شاهزاده و مادرش...‏
‏... در خطره!‏
و هنوز شما اجازه ورودشون به قصر رو رد میکنید؟
باشه، پس در این مورد چی؟
پس این چیزیه که میخواین،‏
همسر چون و شاهزاده بیرون قصر میمونن.‏
اما اگه زندگیشون تهدید بشه یا آسیبی ببینن،‏
کاری میکنم همتون با زندگیتون بهاشو پرداخت کنین!‏
بانوی من، خبرا رو شنیدید؟
والاحضرت...‏ والاحضرت دارن به قصر برمیگردن!‏
درسته، ما هم حکم رو دریافت کردیم.‏
عالیجناب باید برای همچین زمانی صبر کرده باشن!‏
درسته، من میدونستم که ایشون دوباره میرن دنبالشون.‏
من واقعاً فکر کردم که عالیجناب ایشون رو ترک کردن!‏
مگه نمیدونین... شخصیت امپراتورو نمیشناسید؟
چی؟ تو از عالیجناب انتقاد کردی!‏
بانوی من ، این فقط ...‏ احساسات من بود که حرف میزد!‏
ـ این چیزی نیست که من واقعاً احساس کردم!‏ ـ واقعاً!‏
بانوی من!‏
چی بهت گفتم؟ میدونستم برش میگردونه.‏
حتی رئیس سئو گفت که اونم بی خبر بوده.‏
فقط اخیرا امپراتور نیتشونو بهش گفتن.‏
همسر هویی و حزب جنوبی نمیذارن این به راحتی انجام بشه.‏
حزب غربی باید ازش حمایت کنن.‏
بله، بانوی من! این کارو میکنیم.‏
حالا میخوام بانو چان رو ببینم!‏ خیلی مشتاق هستم!‏
بانوی من!‏
امپراتور اونقدری که ما فکر میکردیم سنگ دل نیستن!
اون واقعاً یه مرد ترسناکه!‏ ببین چه طوری این همه وقت تحمل کرده!‏
اون باید ترسناک تر از شیطان باشه،‏ اما برام مهم نیست!‏
بله بانوی من، همه چی ممکنه چون...‏
‏... هر دوی شما همراه بانو چان تا آخرش بودید!‏
ـ نه ما خیلی نبودیم.‏ ـ شما نباید اینو بگید، بانوی من!‏
درسته... درسته...‏ به خاطر کارهاتون، احترام ما رو بپذیرید!‏
اون چرا داره تعظیم میکنه؟
منظورتون چیه علاحضرت؟ میترسین که برگردین به قصر؟
این به خاطر شاهزادست؟
بانوی من...‏
من از این میترسم که شاهزاده میخواد با چی روبه رو بشه...‏
‏...وقتی وارد قصر بشه.‏
ـ شما که میدونید اون چه استعدادی داره...‏ ـ پس باز هم اجتناب میکنید؟
فکر میکنید که این اجتناب پذیره؟
حتی اگه بیرون قصر باشید،‏
قادر نیستید که شاهزاده رو مخفی کنید.‏
اونا سریع متوجه استعدادای شاهزاده میشن.‏
بعد، شما بانو،‏ در خطر بیشتری قرار میگیرید.‏
میدونم،‏ میدونم اینطوری میشه فرمانده.‏
واسه همینه که ترسیدم.‏
من میدونم که این سرنوشتشه و راهیه که باید توش قدم بزاره.‏
تهدیدها و موانع زیادی تو آیندش وجود داره.‏
مادر!‏
این راسته، مادر؟
آیا پدر تورو به قصر احضار کرده؟
منم احضار کرده؟
ـ گیوم!‏ ـ این چیزیه که بانو بونگ گفت.‏
اون گفت که من باید به قصر برگردم.‏
اون گفت که پدر میخواد مارو برگردونه!‍‏
تو خوشحالی؟
از اینکه میخوای تو قصر زندگی کنی؟
البته مادر!‏ مادر شما خوشحال نیستید؟
من خیلی خوشحالم!‏ حتی میتونم پرواز کنم!‏
من دیشب یه خواب دیدم.‏
دیدم که پدر اومد و موهامو نوازش کرد.‏
دیدم که دستای منو گرفت.‏
وقتی بیدار شدمو فهمیدم که فقط یه خواب بوده، گریه کردم.‏
اما...اما دیگه...‏
اما الان واقعا میخوام پدرو ببینم!‏
این نباید اتفاق بیوفته!‏
عالیجناب دارن صرفا امتحانمون میکنن!‏
ما نمیتونیم هیچ دلیلی برای جلوگیری از ورود شاهزاده به مدرسه سلطنتی بیاریم.‏
به علاوه، عالیجناب بعد از حادثه دیشب،‏
دلیل دیگه ای برای این کارشون دارن.‏
اما چرا باید الآن اتفاق بیوفته؟ چرا الان...‏
برادر!
برادر...‏
این پیامو به همه تو حزب جنوبی بده.‏
عالیجناب میخوان که اونا جونشونو بذارن؟
بگو من ازشون میخوام که این کارو بکنن!‏
شنیدی چی گفتم؟
بله.‏
پس باز هم اجتناب میکنید؟
فکر میکنید که این اجتناب پذیره ؟
برادر...‏
باشه گیوم...‏ بریم.‏
بیا برگردیم به قصری که پدرت توشه.‏
من ازت محافظت میکنم.‏
من در مقابل هر باد و تگرگی مثل سپر ازت محافظت میکنم.‏
من به خودم و فرزندم ایمان دارم.‏ من از دستت نمیدم.‏
برای محافظت از تو...‏ برای سلامتی تو...‏
هرکاری خواهم کرد.‏
چه روز قشنگی.‏
والاحضرت!‏
شاهزاده!‏
مادر!‏
www.aryan-translators.ir